Categoriearchief: Blog

Transformational Healing

Mijn Healings hebben veel verschillende namen gehad, het begon jaren geleden met ‘Reiki’. Al snel is dat veranderd naar ‘Healing’, omdat ik meer deed dan alleen energie geven, zoals in een reguliere Reiki sessie. Na het leren van nieuwe technieken, ben ik de naam ‘Reconnective Chakra Healing’ gaan gebruiken, omdat de Healing zich richtte op de chakra’s en ik mensen voornamelijk opnieuw verbond (reconnect) met hun hart. Toen ik voelde dat deze naam niet voldoende meer was, heb ik het veranderd naar ‘Multi Dimensional Healing’, zoals mijn lerares het noemde. Maar ook dit voelde niet helemaal goed…

Vanmorgen heb ik duidelijke guidance ontvangen dat het ‘Transformational Healing’ moet zijn, en dat de focus vooral ligt op “heal the Healer”. Ik ben hier om diegenen die al op hun pad van dienstbaarheid (‘path of service’) zijn, maar hulp nodig hebben om door blokkades heen te breken die hen ervan weerhouden echt in hun kracht te gaan staan, te helpen, ondersteuning te bieden en verder te ontwaken. Dit kan door hen opnieuw te verbinden met hun hart, het opschonen van niet-functionele patronen, het her-activeren en uitlijnen van de chakra’s, het verwijderen van enige donkere energieën of wat er dan ook nodig is om hun volle potentieel te bereiken.

De sessies zijn gechanneld, vol vertrouwen dat datgene wat doorkomt in het moment precies datgene is wat er nodig is. Dit maakt elke sessie uniek, waardoor het lastig is te beschrijven hoe een sessie eruit ziet. Meestal is het een combinatie van werken op en om het lichaam, terwijl jij zit, het gebruik van mijn handen om de chakra’s energie te geven, te activeren, op te schonen en uit te lijnen, het gebruik van geluiden om frequenties aan te veranderen, gechannelde boodschappen om het proces uit te leggen en de Healing te ondersteunen en het toestaan van alles wat er doorheen moet komen om gezien, gehoord, gevoeld of ervaren te worden.

Als je voelt dat je klaar bent om te stralen, maar dat er iets is wat je tegenhoudt, dan is deze Healing voor jou. Zelfs als je je niet bewust bent van jouw ‘pad van dienstbaarheid’, deze Healing zal je er brengen. Want ongeacht hoe de sessie eruit ziet, er vindt altijd een transformatie plaats en het zal je precies datgene geven wat je nodig hebt!

Ben je er klaar voor?

Leven in flow

Na een succesvolle en gezellige ‘business meeting’ met een vriendin rijd ik met een grote glimlach op mijn gezicht weer naar huis. En terwijl ik over het eiland rijd, bewonder ik de natuur om me heen en voel ik me ineens intens gelukkig. Mijn leven is in flow, alles is in beweging en ik voel dat ik lééf.

Flow en in beweging zijn is onderdeel van het leven. Iets wat niet meer beweegt is ‘levenloos’. En hoewel ik soms heel erg kan verlangen naar rust, naar stilte, naar stilstaan, duurt dit meestal niet heel lang. Elke keer als ik denk dat ik een bepaald punt heb bereikt waar ik al een tijd wilde aankomen, voel ik bij aankomst dat er nog zoveel meer te ontdekken is! En opnieuw spring ik dan in het diepe, in het onbekende om weer mee te gaan op de flow van het leven.

Veel mensen houden vast aan structuur, aan zekerheden, aan dingen die ‘vast’ staan – het tegenovergestelde van meegaan op de flow. Structuur en zekerheden kunnen houvast bieden, maar als we ons te lang in dezelfde structuur, dezelfde zekerheden (woning, werk, relatie, etc.) begeven, wordt het een comfortzone en is het heel lastig om van daaruit weer verder te gaan. Misschien voel je geen behoefte om ‘verder’ te gaan en geniet je van alles binnen je comfortzone en dat is helemaal prima! Maar ben je helemaal eerlijk naar jezelf? Geniet je daadwerkelijk van alles om je heen of is het een automatisme, een gewoonte geworden? Een gewoonte waar je in blijft hangen omdat je onzeker bent over wat daarbuiten is – en niet omdat het nog steeds zoveel voldoening geeft.

Meegaan op de flow kan heel spannend zijn, soms zelfs stressvol, maar ik begin meer en meer te beseffen dat hoe meer ik mijn verwachtingen loslaat, hoe mooier het leven is! In plaats van te genieten van mijn ‘zekerheden’, geniet ik van alle bijzondere, onverwachte dingen die er op mijn pad komen. En onderweg leer ik steeds beter in te voelen waar ik daadwerkelijk gelukkig van word… Voor mij geldt dat het loslaten van mijn verwachtingen – bijvoorbeeld dat ik voor langere tijd op een bepaalde plek zal blijven wonen/werken – me helpt om in flow te blijven. Door niet van te voren te bedenken hoe iets moet of ‘hoort’, maar bij mijn gevoel te blijven en te luisteren naar wat mijn hart me ingeeft maak ik keuzes die me steeds meer dingen brengen waar ik intens gelukkig van word. Geluk ervaren op (bijna) dagelijkse basis, het bestaat!

Voor de buitenwereld is het soms onbegrijpelijk hoe ik mijn leven indeel, want ik lijk vaak van het een naar het ander te vliegen zonder richting of doel. Te besluiten dat ik in Ibiza wil wonen, dan toch weer in Nederland, dan toch weer Ibiza… Het lijkt alsof ik niet zeker ben van mijn keuzes, maar dat ben ik wel. Dat ik eerst besluit om naar Ibiza te gaan, vervolgens terugkom naar Nederland en weer naar Ibiza vertrek betekent voor mij niet dat ik ergens een verkeerde keuze heb gemaakt. De keuze om terug naar Nederland te gaan heeft mij geholpen om met volle overtuiging te kiezen voor mijn leven in Ibiza. Wat niet betekent dat ik hier nu voor altijd blijf, maar voor DIT MOMENT is Ibiza mijn thuis en ben ik hier gelukkig. Mijn richting of doel is gelukkig zijn en dat ervaar ik door in flow te leven. Niets vast te leggen, maar mee te gaan op de stroom.

Ik beweer zeker niet dat alle structuur of alle zekerheden overboord gegooid zouden moeten worden, maar je bewust zijn van de reden WAAROM je vasthoudt aan een bepaalde structuur of zekerheid (woning, werk, relatie, etc.) is in mijn ogen van levensbelang. Houd je vast uit angst voor het onbekende en blokkeer je de flow, de beweging die onderdeel is van alles wat leeft? Of is het een structuur of zekerheid die je (bijna) elke dag laat genieten van al het moois wat het leven je te bieden heeft? Kijk je aan het einde van je leven terug op deze tijd met een gevoel van blijdschap, geluk en dankbaarheid voor alle mooie, fijne momenten? Of zal deze periode als één grote waas zijn, een aaneenschakeling van dagen/weken/maanden/jaren van hetzelfde?

Meegaan op de flow van het leven hoeft niet te betekenen dat je je leven om de zoveel tijd rigoreus om moet gooien (mijn pad is misschien wat extreem), maar wel dat je je bewust blijft van dat wat je plezier brengt, van dat wat je het gevoel geeft dat je lééft. Verbind je met je hart: waar gaat het sneller van kloppen? Wat brengt je blijdschap? Wat brengt die lach op jouw gezicht? Wanneer ervaar jij intens geluk? En zorg dat je daar meer van doet in je leven, zorg dat je ruimte maakt in jouw leven – binnen de structuur die voor jou prettig voelt – voor flow, voor beweging, want leven in flow is het mooiste wat er is!

Love & Light, Ankhana

PS: Heb je moeite om je te verbinden met je hart? Voel je een blokkade om daadwerkelijk te kiezen voor datgene wat jou gelukkig maakt? Of ervaar je een gebrek aan energie om actief aan de slag te gaan met datgene waar je blij van wordt? Dan kan een Reconnective Chakra Healing je helpen! In slechts 1 sessie kan je loslaten wat je (onbewust) tegenhoudt om verder te gaan op je pad en maak je opnieuw verbinding met wat er speelt in je hart, zodat ook jij weer kan gaan leven in flow.

Nieuwe naam!

Sommige dingen in het leven zijn niet/lastig te begrijpen totdat het je zelf overkomt. Dat is precies wat ik ervaren heb met het ontvangen van een nieuwe naam. Ik heb nooit begrepen waarom mensen hun naam wilden veranderen en al helemaal niet in een ‘vreemde’/spirituele naam. Maar nu heb ik zelf een nieuwe naam ontvangen en op de een of andere manier voel ik dat het klopt. Ik voel dat het me zal helpen nog meer in mijn kracht te gaan staan en om echt helemaal mijn ‘Ware Zelf’ te zijn. Dit klinkt misschien nogal vaag/zweverig, dus ik zal het proberen uit te leggen.

De klank van een naam, of de trilling/vibratie, creëert een bepaald gevoel, een bepaalde verwachting, misschien zelfs een bepaalde ‘rol’. Als je een naam hoort, krijg je meestal meteen een beeld van hoe deze persoon zal zijn. De frequentie van een naam bevat dit beeld en de verwachting die je ervan hebt. Steeds opnieuw bij dezelfde naam genoemd worden beïnvloedt die persoon op een heel subtiel level. Dit is precies de reden waarom sommige mensen nooit bij hun volledige naam genoemd worden, maar altijd bij een bijnaam, omdat de klank van hun naam niet overeenkomt met hun persoonlijkheid.
In mijn geval wordt ook nooit mijn volledige naam ‘Sandra’ gebruikt, maar altijd ‘Sannie’ of ‘San’ of iets wat niet verbonden is met mijn naam zoals chica, ‘guapa’, maat, zusje.

Nu ik al een tijdje in Ibiza woon, ontmoet ik steeds meer mensen die een nieuwe naam hebben aangenomen of die een nieuwe naam ontvangen waar ik bij ben. En elke keer zie ik weer dat deze nieuwe namen, hoe ‘vreemd’ ze soms ook klinken in het begin, altijd passen bij de persoon die ze ontvangt. Ik kan echt zien hoe deze nieuwe naam mensen helpt om zich te openen, om oude gewoonten en patronen los te laten die onderdeel waren van hun oude naam/identiteit en hoe mooi dit hele proces is! Ik begon me af te vragen of ik ooit een nieuwe naam zou krijgen, maar ik voelde er niet veel voor om een ‘vreemde’ naam aan te nemen…

Tegelijkertijd besefte ik steeds vaker dat ik me niet echt verbonden voelde met mijn volledige naam ‘Sandra’ (omdat niemand thuis me zo noemt), maar om mezelf direct te introduceren als ‘Sannie’ of ‘San’ bij nieuwe mensen voelde ook niet goed. Toen ik in november een channeling ontving van Solara An-Ra waarin gezegd werd dat ik een nieuwe naam zou ontvangen, was ik vooral heel nieuwsgierig! Ze vertelde dat het een ‘normale’ naam zou zijn, iets wat ik al eerder gehoord had, bijvoorbeeld ‘Saskia’. (‘Toevallig’ dat ze precies dit als voorbeeld nam – uit alle mogelijke meisjesnamen – omdat mijn ouders me Sandra of Saskia hadden willen noemen!) Ik zou mijn naam zelf ontvangen in een geschreven channeling, al vrij snel, en ik zou m’n nieuwe naam echt GEWELDIG vinden.

In december heb ik tijdens een geschreven channeling de naam ‘Anna Sofia’ doorgekregen en ik vond ‘m inderdaad super! Na een hele duidelijke bevestiging via allerlei mooie ‘toevalligheden’ ben ik deze naam gaan gebruiken. Het was al snel duidelijk dat ‘Anna’ slechts een tijdelijke naam zou zijn, voor een periode van openen en tot bloei komen, voordat ik mijn volledige (‘vreemde’) naam zou ontvangen. Dus ik heb toen besloten deze naam nog niet met iedereen te delen, om het niet nog ingewikkelder te maken.

Tijdens onze reis door Egypte ben ik veranderd. In slechts 10 dagen heb ik zoveel geleerd, losgelaten, gehuild, geopend, ontvangen – zoveel meer dan ik ooit voor mogelijk had gehouden! Toen Solara aan het einde van onze reis zei “Ik denk dat dat het einde is van ‘Anna’ nu”, wist ik dat ze gelijk had. Dus toen er later die week in Solara’s channeling de volledige naam ‘Ankhana’ doorkwam, was ik niet verbaasd. De naam bevat nog steeds de ‘An’ en ‘na’ klank, en verbindt me tegelijkertijd met de ‘ankh’ (Egyptisch symbool voor ‘onsterfelijkheid’/‘eeuwig leven’). Super!

Ik voel dat het voor mij de juiste tijd is om deze nieuwe naam aan te nemen en door dit te doen kies ik heel bewust voor een weg van dienstbaarheid, voor het delen van mijn liefde en mijn licht en om anderen te ondersteunen op hun weg. En zo zal het zijn!

Love & Light,
Ankhana Sofia

PS: Ik begrijp heel goed dat je waarschijnlijk tijd nodig hebt om gewend te raken aan mijn nieuwe naam, de makkelijkste manier is om mijn naam in je telefoon meteen aan te passen, zodat elke keer als je iets van mijn ziet, je meteen mijn nieuwe naam ziet. Ik zal mijn Facebook en emailadressen ook veranderen over de komende weken/maanden. En op een gegeven moment komt het als vanzelf…

Ik wil mensen helpen!

Ik wil mensen helpen! Dit heeft er eigenlijk altijd al wel ingezeten. Vanaf mijn opleiding Creatieve Therapie Drama tot in al mijn verschillende baantjes in de horeca, kinderopvang en voor mijn eigen backoffice bedrijfje. Toch kon ik nergens echt vinden wat ik zocht. Toen ik een aantal jaar geleden door een Reiki sessie terug werd gebracht bij mijn gevoel, besefte ik ineens dat ik veel te veel vanuit mijn hoofd leefde en te weinig vanuit mijn hart. Ik probeerde steeds wel geschikt werk te vinden, of te creëren in de vorm van een eigen bedrijf, maar echt iets vinden waar ik blij van werd lukte me niet. Na een tijdje was de uitdaging weer weg, miste ik het plezier in mijn werk. Meerdere keren ben ik op zo’n moment voor lange tijd naar het buitenland gegaan, waar ik me altijd voornam om terug in Nederland de dingen te blijven doen die me op reis zoveel plezier gaven. Eenmaal terug in Nederland vervaagde dat gevoel altijd weer en zat ik weer in een patroon van doen wat ‘moet’, ‘hoort’ of ‘verwacht wordt’. Onnodig om te zeggen dat dat meestal niet was wat ik wilde, waar ik blij van werd of wat m’n hart me ingaf…

De bovengenoemde Reiki sessie is voor mij het startpunt geweest om te beginnen met meer te leven vanuit mijn hart, ik heb een aantal dingen losgelaten en ben mijn leven anders in gaan delen. Ik ben zelf een Reiki cursus gaan volgen en heb mijn eigen praktijk opgezet. Naast mijn ‘gewone’ werk, had ik nu ook mijn eigen werk waar ik intens van kon genieten! Elke sessie was weer bijzonder en ik was zó blij te leren dat ik dus ook geld kon verdienen met iets wat me zoveel voldoening kon geven. Werk was voor mij voornamelijk een noodzakelijk kwaad geweest, hoewel ik het op veel plekken ook goed naar mijn zin heb gehad, ik haalde er geen of weinig voldoening uit. Dit is veranderd met de start van Love & Light Healingcenter, waar ik nog steeds ontzettend van kan genieten. Ik heb in de loop van de jaren een hoop bijgeleerd. De Reiki die ik geef is overgegaan naar een eigen vorm van Healing, ik doe inmiddels ook kaart readings voor anderen (waar ik het eerst alleen voor mezelf deed), ik doe 1-op-1 coaching en heb IQM geleerd. En nu komt de volgende stap waar ik ontzettend veel zin in heb: mijn online programma om anderen te helpen te leven vanuit hun hart!

De afgelopen jaren zijn voor mij een zoektocht geweest, een lange weg met een hoop ups en downs om terug te komen bij mijn gevoel en daar ook naar te handelen. Ik heb ontzettend veel geleerd door allerlei workshops, cursussen, boeken en video’s die ik bestudeerd heb en ik leer nog steeds dagelijks bij. Inmiddels heb ik in mijn leven een manier gevonden om me elke dag opnieuw te verbinden met mijn gevoel en vanuit daar de keuzes te maken die voor me liggen. Hierdoor is mijn leven er heel anders uit gaan zien! Soms is het pittig, intens, maar ik heb vooral weer het gevoel dat ik lééf, ik voel weer, en ik geniet met volle teugen!!
Om mij heen zie ik veel mensen die tegen hetzelfde aanlopen als ik een aantal jaar geleden, ik krijg ook vaak te horen “Durfde ik ook maar zo naar mijn gevoel te luisteren”, “Ik ben jaloers hoor, wou dat ik dat ook zou doen”. Deze mensen wil ik nu gaan helpen! Ik weet hoe moeilijk het kan zijn om uit het veilige, vaste patroon te stappen, maar ook hoe ontzettend fijn het voelt als je echt weer gaat luisteren naar je gevoel. Ik weet hoe lastig het kan zijn om een keuze te maken die niet ligt in de lijn der verwachtingen, die mensen om je heen misschien niet (direct) zullen begrijpen, maar ook hoeveel gelukkiger je ervan wordt als je luistert naar dat stemmetje van binnen dat zegt dat je eigenlijk iets anders wilt. Ik weet hoe spannend het is om uit je comfort zone te stappen, maar ook hoeveel moois het je kan brengen! Kortom: ik weet wat het is om te Leven vanuit je hart!

Om anderen hiermee te helpen heb ik een online programma gemaakt, waarvan op maandag 3 juli de try out start. Deze try out duurt 4 weken en richt zich helemaal op wat de deelnemers nodig hebben. Ik weet welke informatie en ‘tools’ ik wil delen, maar hoe het programma er precies uit zal zien wordt bepaald door de vragen en wensen van de deelnemers. In ieder geval ben ik dagelijks beschikbaar voor het beantwoorden van vragen of het geven van advies, geef ik je regelmatig een leuke, uitdagende opdracht mee en heb je minstens 2 keer per week de kans om direct dingen aan mij voor te leggen tijdens een Facebook live. Ik ga je helpen in die 4 weken weer echt verbinding te maken met je hart, te luisteren naar je gevoel en concrete stappen te formuleren (en ook te nemen!) naar een gelukkiger leven!

Ik heb er ontzettend veel zin in. Doe je mee?

Highs & lows

Waar het me in Ibiza vrij makkelijk af ging om dicht bij mezelf te leven, kost het me in Nederland wat meer moeite. Ik heb wel een idee van wat ik wil en waar ik heen wil, maar het lijkt me soms niet te lukken daar ook daadwerkelijk te komen. Ik weet dat het belangrijkste wat ik op zo’n moment kan doen is tijd in mezelf investeren. Zorgen dat ik gezond eet, buiten kom, voldoende beweeg, mediteer en rust wanneer ik voel dat het nodig is. Toch voelt dat hier een stuk minder vanzelfsprekend als op Ibiza. Het voelt soms alsof ik me probeer te onttrekken aan de maatschappij, aan het ‘normale’ dagelijkse leven wat bijna iedereen hier leeft. En in zekere zin is dat ook zo, want wat hier als ‘normaal leven’ wordt beschouwd, is niet iets wat ik ambieer.

Ik wil iets anders, omdat ik wéét dat het anders kan. Omdat ik wéét dat het zoveel mooier, zoveel fijner en zoveel intenser kan zijn. Met die intensiteit komen soms ook de ups en downs, de highs en lows, of – zoals Bentinho Massaro het noemt – de ‘valley experiences’ (vallei/dal ervaringen). De lows zijn misschien niet altijd even aangenaam of prettig (maar zeker leerzaam), maar de intensiteit van de highs maakt het het allemaal waard! Hoe fijn het leven kan zijn in flow, hoe diep het mij kan raken, hoe intens mooi alles ineens lijkt te zijn, dat maakt dat de lows ook goed te verdragen zijn – zeker als je beseft dat ze nodig zijn om de highs op waarde te kunnen schatten. Daarbij zijn de lows nodig om de ervaringen die opgedaan zijn tijdens de highs te verwerken, de lessen te internaliseren en om tot rust te komen voor er weer een nieuw avontuur begint.

Veel mensen proberen hun angsten te vermijden, te voorkomen dat ze in een low komen. Wil je echter echt je hart volgen, dan zal je ook je angsten in de ogen moeten kijken. Niemand heeft ooit zijn droom waargemaakt zonder tegenslagen, angsten onder ogen te komen of momenten te hebben gehad waarop ze zich down voelden en het even niet meer zagen zitten. Maar door vol te houden, je rust te nemen wanneer je die nodig hebt, te blijven vertrouwen op wat je hart je ingeeft en daarnaar te handelen zal je uiteindelijk in een high komen die mooier, beter en fijner is dan je van te voren had durven hopen!

Als je probeert een leven zonder lows te leiden, zullen ook de highs minder hoog zijn. Want de highs zijn vooral ‘hoog’ in tegenstelling tot de lage lows. Het gevolg is een leven wat vlakker is. Makkelijker misschien, maar ook minder spannend. Vergelijk het met een achtbaan zonder echte hoogte- (en daardoor dus ook diepte-) punten: veilig, comfortabel, maar een stuk minder enerverend. Zoals Abraham-Hicks zegt “You came here for the ride” (“Je kwam hier voor het ritje”), dus geniet van zowel de highs als de lows! Zie de lows als een periode die nodig is om de vorige high af te sluiten en je klaar te maken voor de volgende, dan is het al een stuk makkelijker er doorheen te komen.

Soms blijf je hangen in een low en zie je niet hoe je eruit kan komen. De enige oplossing: goed voor jezelf zorgen en helemaal eerlijk tegen jezelf zijn. Kom je angsten onder ogen en zorg dat je voldoende activiteiten onderneemt om de verbinding met je hart te (blijven) maken. Ik noemde hier boven al een aantal dingen die voor mij helpen (gezond eten, naar buiten, bewegen, mediteren, rusten) en binnenkort deel ik 7 dagen lang mijn tips om dicht bij jezelf te leven. Als je je nu vast opgeeft via deze link, dan krijg je ze vanzelf in je inbox! Kan je op dit moment al wat extra hulp gebruiken, neem dan contact met mij op om te bespreken wat ik voor jou kan betekenen. Ik help je graag!

Love & Light, Sandra

Thank you!!!

Wauw… wat een ontzettend lieve, mooie en fijne reacties heb ik gekregen op mijn blog van vorige week!!! Waar ik het nog heel spannend vond om te delen, kreeg ik alleen maar meer de bevestiging dat dit de juiste weg voor mij is. Vrienden, bekenden, oud-collega’s, bekenden van bekenden, zelfs volslagen vreemden reageerden allemaal zo positief op mijn verhaal!

Veel mensen stuurden me een berichtje dat ze (delen van) zichzelf herkenden in het verhaal en blij waren dat ik het deelde. Anderen herkenden zichzelf niet in het verhaal, maar mij wel, of lieten weten dat ze het knap vonden dat ik het eindelijk durfde te delen.

Bijzonder om te zien hoe iets wat voor mij zolang een obstakel is geweest zo goed ontvangen word. Het geeft me moed om nog meer naar mijn hart te luisteren en nog meer te doen wat dat me ingeeft! Om die reden zal ik de komende tijd het aanbod van mijn praktijk uit gaan breiden, met dingen die voor mij goed voelen, die recht vanuit mijn hart komen! Houd dus vooral mijn Facebookpagina en mijn website in de gaten :)

Blog gemist? Je leest ‘m hieronder (of hier). Ondertussen ben ik op de achtergrond ook nog steeds bezig met het verwezenlijken van mijn Spanje-droom, dus als dat iets is wat je aanspreekt en jij me bij kan helpen, laat het me vooral weten!!!

Love & light, Sandra

Ik ben hoogsensitief…

Ik ben hoogsensitief. En heldervoelend/-wetend. Iets wat maar weinig mensen van mij weten… Toch wil ik het nu graag vertellen, want hoewel het soms lastig is, is het ook iets waar ik heel blij mee ben.

Op de basisschool en de eerste jaren van de middelbare school ben ik gepest, buitengesloten. Hoewel ik al snel bedacht had dat ik niet ging veranderen om wat een ander vond, heeft het toch een grote impact gehad op mijn ontwikkeling en op wie ik nu ben. Het is voor mij lang onduidelijk geweest waarom mijn klasgenootjes hadden ‘besloten’ dat ik er niet bij hoorde, dat ik te ‘anders’ was. Dus kon het elk moment weer gebeuren. Zomaar uit het niets zou men ineens kunnen besluiten dat ze mij niet mochten… Onbewust heb ik me dus toch aangepast, gezorgd dat ik niet teveel opviel, niet te hoge cijfers gehaald, niet teveel op de voorgrond gaan staan, mee in de massa.

Inmiddels heb ik een hele fijne groep met vrienden en vriendinnen, toch weten veel van hen nog niet van mijn hooggevoeligheid. Nog steeds zit ergens die angst om afgewezen te worden. Om ‘anders’ te zijn. Waarom ik het dan nu via deze weg naar buiten breng? Ik geloof dat het tijd is. Tijd om in mijn kracht te gaan staan, echt mezelf te zijn en op die manier anderen te kunnen helpen om ook in hun kracht te gaan staan. Misschien dat er mensen zijn die zich in mijn verhaal herkennen en daardoor ook de stap durven nemen uit te komen voor hun ware gevoelens. Alleen dat zou het voor mij al waard maken deze stap te zetten. Want spannend vind ik het wel!

Zolang als ik me kan herinneren zijn mijn opa en oma bij mij geweest. Mijn overleden opa en oma, die ik nooit (echt) gekend heb. Mijn oma is overleden voordat mijn oudste zus geboren werd en mijn opa is niet lang na mijn geboorte overleden. Toch zijn ze er altijd voor me geweest. Vreemd genoeg heb ik dit nooit echt beseft, totdat ik een keer bij een paragnost kwam die naar aanleiding van een specifieke tarotkaart mij vroeg “Jij krijgt hulp van boven he?”. Waarop ik voorzichtig zei dat ik wel eens dacht dat mijn opa en oma voor mij zorgden. Iets wat ik nog nooit hardop had uitgesproken, eigenlijk zelfs nog nooit echt over had nagedacht. Die paragnost zei toen “Je hebt hele gesprekken met ze, hoor ik!”. Ik schaamde me een beetje… Ja, ik had vaak hele gesprekken in mijn hoofd/in gedachten met mijn opa en oma, maar nooit echt heel bewust. Het was voor mij altijd meer een soort afweging van de opties, waarbij er verschillende standpunten werden belicht.

Bij het bekennen van het horen van/praten met mijn ‘engeltjes’ (zo noem ik mijn opa en oma en alle andere (aarts)engelen meestal) is me wel eens gevraagd of ik niet gewoon schizofreen was en stemmen hoorde. Een andere vriendin reageerde heel verbaasd, ik was zo ‘normaal’, van mij had ze dit nooit verwacht. Ze kon het niet echt rijmen met het feit dat ik verder geen rare symptomen vertoonde geloof ik. Mensen die met engelen communiceren worden meestal gezien als vreemd, anders, gek misschien. Zweverig, geitenwollensok-types, raar… Dit ben ik allemaal niet en zo wil ik dus ook niet gezien worden. Maar de angst om door deze bekentenis afgewezen te worden zit er wel. Dus wil ik er graag zo veel mogelijk over vertellen, zodat het misschien wat minder ‘vreemd’ of ‘raar’ zal zijn.

Mijn hoogsensitiviteit is ook altijd al aanwezig geweest. Ik voel situaties, gevoelens en verhoudingen binnen een groep meestal direct aan. Voor mij is het hierdoor soms verwarrend als iemand het een zegt, terwijl ik iets anders voel. Als iemand aardig doet, terwijl ik daaronder een weerstand voel. Als iemand zegt dat het goed gaat, terwijl ik een laag van verdriet of boosheid voel. Dit betekent overigens niet dat ik altijd precies weet wat iemand denkt of voelt, ik kan geen gedachten lezen of altijd iemands gevoel aanvoelen. Maar over het algemeen voel ik dingen aan en daardoor kan ik bijna altijd goed met mensen overweg, ik ‘begrijp’ ze op onbewust niveau.

Mijn heldervoelend- en helderwetendheid is er denk ik ook altijd al wel geweest, maar dit heb ik voor een groot deel verborgen gehouden, afgesloten. Het was teveel, te heftig, te ‘anders’. De afgelopen jaren ben ik mezelf weer meer en meer aan het openen en toen kwam ook ineens het besef dat ik me afgesloten had voor mijn engeltjes. Waar ik vroeger bijna dagelijks met ze ‘kletste’ , heb ik me er op een gegeven moment voor afgesloten. Het paste niet meer bij me, ik wilde het niet meer. Met het afsluiten voor mijn heldervoelend/wetendheid en later ook mijn engeltjes, heb ik me ook afgesloten van mijn eigen gevoel. Dat gaat namelijk allemaal samen. Zo kan ik dus ook niet helemaal mezelf zijn, als ik niet toe wil geven aan mijn heldervoelend/wetendheid. Ik wil juist wel helemaal mezelf zijn, ik wil weer alles kunnen voelen, alles durven voelen en daarmee dus ook mijn heldervoeldend/wetendheid omarmen.

De meeste mensen kennen de term ‘helderziend’ wel, heldervoelend of helderwetend is denk ik wat minder bekend (daarnaast bestaat er ook nog helderhorend en helderruikend). Bij helderziendheid krijgt men beelden, dromen of visuele ‘aanwijzingen’ door. Bij heldervoelendheid krijg je deze aanwijzingen door bepaalde emoties of gevoelens en bij helderwetendheid door bepaalde gedachtes. Soms ‘weet’ ik ineens iets, terwijl ik niet aan kan geven hoe dat kan. Aangezien ik vrij nuchter opgevoed ben, heb ik dit voor mezelf ook vaak afgedaan als ‘fantasie’ of ‘onzin’. Maar hoe meer ik me ben gaan openstellen voor mijn gevoel, hoe meer mijn heldervoelend/wetendheid ook weer naar boven komt.

Vorig jaar zomer lag ik ziek in bed toen ik ineens ‘wist’ dat het huis van mijn ouders verkocht was. Ik voelde me goed beroerd, dus dacht daar op dat moment echt niet aan, toen ineens binnen kwam vallen (alsof je je plotseling iets herinnert) dat het huis verkocht was. Nog geen half uur later ontvingen mijn ouders een bod op hun huis. Dit soort dingen gebeuren vaker en hoewel ik niet alles deel en niet alles kan ‘bewijzen’, staat het voor mij vast dat er meer is dan wij kunnen zien en durf ik steeds meer op mijn ervaringen te vertrouwen.

Hoewel het voor sommigen mensen misschien iets is dat ze ‘raar’ vinden, is het voor mij iets heel moois en is het iets wat ik graag nog verder wil ontwikkelen. Maar voor ik dat kan, moet ik er eerst voor uitkomen, bekennen dat het zo is en niet langer bang zijn om ‘anders’ gevonden te worden. Dit is iets wat bij mij hoort, onderdeel is van wie ik ben en waar ik heel dankbaar voor ben. Hoewel het soms lastig is, me soms voor bepaalde uitdagingen stelt en ik het soms heel spannend vind, is dit wel de weg die ik wil bewandelen. Mijn gevoeligheid is onderdeel van mij en ik wil deze graag nog verder ontwikkelen en inzetten om andere mensen te kunnen helpen! Dus daarom deel ik nu mijn verhaal met jou, dankjewel dat je helemaal tot hier hebt gelezen.

Mocht je naar aanleiding van mijn verhaal vragen hebben, of graag iets met me willen delen, neem dan vooral contact met mij op! Ik ben heel benieuwd naar jullie reacties.

Love & light, xxx Sandra

Alle beetjes helpen…?

Zojuist Blood Diamond gezien. Mooie film, die me diep raakt. Ongeloof… Ik kan er niet bij dat zulke dingen gebeuren en toch gebeurt dit dagelijks, op allerlei plekken, over heel de wereld. En niet alleen om diamanten worden mensen vermoord, er gebeuren zoveel dingen in de wereld om ons maar van producten te voorzien – ik denk dat we slechts van een klein deel van de misstanden af weten. We willen het ook niet zien, we worden er ongemakkelijk van…

Ik kijk al lange tijd geen nieuws meer. Veel mensen vinden dit onbegrijpelijk en trekken hieruit de conclusie dat ik ongeïnteresseerd ben met betrekking tot wat er in de wereld gebeurt. Het tegenovergestelde is waar. Ik kan alleen niet dagelijks naar het nieuws kijken zonder het gevoel te hebben afgestompt te raken. Als ik elke dag beelden van oorlog zie, gaat het op een gegeven moment langs me heen. Dat vind ik nog veel erger! En ik kan niet na het zien van beelden van een oorlog vervolgens rustig een kop thee zetten en een of ander zinloos tv-programma gaan kijken wat nergens over gaat.

Na het zien van het nieuws of na het zien van een film als Blood Diamond ben ik zo geraakt, dat ik me afvraag wat ik nou eigenlijk aan het doen ben met mijn leven. Zou ik niet elke dag zielsgelukkig moeten zijn dat ik wakker word in vrijheid, in een warm bed, in goede gezondheid, met genoeg eten in de koelkast en met al mijn familie en vrienden in veiligheid?? Zou ik niet direct mijn baan op moeten zeggen en me in moeten gaan zetten om deze mensen te helpen? Wat heeft het voor zin om je druk te maken over of de mail op het werk allemaal wel tijdig en correct beantwoord wordt, terwijl er mensen zijn die dagelijks moeten vechten voor hun bestaan?

Tegelijkertijd vind ik mezelf hypocriet… Dat ik dit schrijf, maar zelf ook niet in het vliegtuig zit naar weet ik veel waar om daadwerkelijk hulp te bieden. Ik houd mezelf voor dat dat niet zomaar kan en dat het weinig verschil uit zou maken. Maar ik weet ook dat dit slechts laffe excuses zijn. Toch kan ik het niet helemaal loslaten. Dit is iets wat me dagen, zo niet weken, bezig kan houden en ook altijd weer bij me terug komt. Op dit moment ben ik nog niet zo ver om in het vliegtuig te stappen en ter plaatste te gaan helpen, en misschien komt dat moment wel nooit. Maar het zet me wel aan het denken. Wat doe ik om niet bij te dragen aan zulk geweld? En wat kan ik nog meer doen? Waar liggen mijn prioriteiten: goedkope producten of producten van een goede afkomst? Hoe kan ik bijdragen aan een verbetering, aan een betere wereld?

Ik weet wat ik doe: ik richt me op het goede, ik richt me op de liefde. Niet om mijn kop in het zand te steken en te doen alsof dit allemaal niet gebeurt, maar omdat ik geloof dat dat wat je aandacht geeft groeit. Ik richt me op het goede in mensen, niet om het kwaad te negeren, maar om het goede te laten groeien. Ik richt me op de liefde, omdat je kwaad niet met kwaad kan bestrijden. Ik ben me bewust van mijn houding naar buiten toe, omdat ik hoop dat ik daarmee een klein verschil kan maken.

Er is nog genoeg in mijn leven dat ik kan verbeteren, nog genoeg stappen die ik kan zetten om mijn bijdrage aan zulk geweld compleet nihil te maken. Nog meer dan genoeg om over na te denken en om aan te pakken. Het houdt me in ieder geval bezig en op mijn manier probeer ik mijn steentje bij te dragen, hoe klein het effect misschien ook mag zijn…

Ik hoop dat ik op mijn manier heel veel licht, lucht & liefde de wereld in mag brengen, om zo de wereld een klein beetje mooier te maken. En ik hoop dat jij op jouw manier meedoet.
Xxx

Bring on 2016!

De eerste werkweek van het nieuwe jaar is aangebroken! De afgelopen dagen waren voor mij – zoals voor veel mensen – dagen waarop ik terugkeek op het oude jaar en plannen heb gemaakt voor het nieuwe jaar.

2015 was voor mij een heel bijzonder jaar, met een hoop onvoorspelbare gebeurtenissen. Eind december 2014 had ik heel impulsief besloten het aanbod om als au pair in Rio de Janeiro te gaan werken met beide handen aan te nemen. Mijn werk waar ik met hart en ziel van genoot was net opgehouden en ik wist even niet hoe ik verder moest. Dus toen ik voor 6 maanden naar Brazilië kon, heb ik meteen ‘JA!’ gezegd.

De eerste twee maanden van 2015 was ik nog in Nederland, maar met mijn hoofd zat ik al in Rio. Nog wel even goed genoten van carnaval in Breda met al mijn vrienden en vriendinnen, en op het allerlaatste moment (2 dagen voor vertrek) mijn eerste Reiki graad gehaald!

Eind februari was het zover en vertrok ik voor 6 maanden naar Rio de Janeiro. Wat een geweldige stad! Waar ik me normaal vaak niet prettig voel in grote buitenlandse steden, voelde ik me meteen thuis in Rio. De vorige au pair heeft me de eerste dagen mee op sleeptouw genomen en meteen een hoop van de stad laten zien. Na een paar dagen begon ik met werken. Het klikte goed met het gezin. De kinderen waren soms wat dwars, maar dat is niet meer dan normaal als je afscheid moeten nemen van een au pair die 7 maanden voor je gezorgd heeft en er ineens een nieuwe au pair is (ik dus) die weer net wat andere regels heeft.

De eerste maand ging goed, de tweede al wat minder… Ik voelde me niet op mijn plek. Niet in het huis waar ik woonde (ik woonde niet bij het gezin in), maar ook niet in het gezin. Daarbij was ik vaak zo uitgeput door het werk dat ik ook niet echt een sociaal leven had opgebouwd in Rio, waardoor ik me soms echt alleen voelde. Toen ik op een gegeven moment ergens de quote “Ask yourself if what you’re doing today is getting you closer to where you want to be tomorrow” las, wist ik het zeker: ik wil stoppen als au pair! Een lastige keuze, want ik had wel beloofd 6 maanden in het gezin te werken. En ik had ook echt geen idee wat ik dan wél wilde. Toch heb ik naar mijn gevoel geluisterd en de eerste kleine stap genomen: mijn werk als au pair opzeggen.

Als ik erop terugkijk ben ik zo trots op mezelf dat ik deze keuze heb gemaakt! Ik kon wel 100-en redenen bedenken om níet op te zeggen en maar 1 om wel op te zeggen, namelijk dat ik niet blij werd van het werk. Ik heb voor mezelf gekozen en dat is voor mij een grote stap vooruit. Het is een erkenning van mijn gevoelens en het handelen hiernaar. En dus loslaten wat ‘hoort’, wat andere mensen zullen denken en het ‘heus nog wel even vol kunnen houden’.

Uiteindelijk ben ik na 4 maanden in Rio de Janeiro teruggekomen naar Nederland, zonder dat ik precies wist wat ik hier wilde gaan doen. Wel had ik in Rio inmiddels mijn tweede Reiki graad behaald en al wat mensen Reiki gegeven, dus daar wilde ik zeker mee verder. Je hebt echter niet meteen een bloeiende praktijk, dus daar moest nog iets naast. Hoewel ik al meerdere keren weg ben gegaan uit de horeca, kom ik er ook steeds graag weer terug. Dus ik ben weer op zoek gegaan naar werk als serveerster. Wel wist ik dat ik niet meer in de avonden wilde werken en liever ook niet in de weekenden. Gelukkig vond ik al snel een lunchroom waar ik aan de slag kon en omdat bijna al mijn collega’s doordeweeks naar school gingen, hoefde ik vanaf september niet meer in de weekenden te werken. Ideaal!

Toch merkte ik dat ik nog niet helemaal op mijn plek zat… Dus toen ik op een dag de aandrang voelde om naar vacatures te gaan kijken (tegenwoordig luister ik hiernaar!), besloot ik even een kijkje te nemen op internet. Binnen een half uur had ik de perfecte baan voor mij gevonden! Een combinatie van gastvrouw en receptioniste, bij een bedrijf letterlijk bij mij om de hoek. Dit kon geen toeval zijn! Ik heb een enthousiaste brief geschreven en uit de ruim 200 inzendingen ben ik (samen met 1 andere vrouw) uiteindelijk aangenomen. Dus ik had op 31 december mijn laatste dag in de lunchroom en hopelijk daarmee ook mijn laatste dag in de horeca (ik word er geloof ik een beetje te oud voor haha).

Sinds de inschrijving van licht, lucht & liefde bij de Kamer van Koophandel halverwege juli heb ik al meerdere mensen in mijn praktijk mogen ontvangen. Ik vind het heel bijzonder dat ik dit mag doen en dat het zo goed ontvangen wordt!

En dan nu… 2016! Deze week mijn eerste werkdag bij mijn nieuwe baan, waar ik ontzettend veel zin in heb. Daarnaast hoop ik dat licht, lucht & liefde nog veel groter mag groeien! Voor mezelf heb ik een aantal wensen/doelen opgesteld voor 2016, waaronder mijn spirituele kant verder ontwikkelen. Ik ben altijd al gevoelig geweest voor energieën en ik wil hier graag nog meer over leren, zodat ik dit in kan zetten voor mijn praktijk. Omdat ik me hier lange tijd voor afgesloten heb, zal dit soms wel even spannend voor me zijn. Maar ik ben er klaar voor en hoop heel veel mensen hier mee te mogen gaan helpen!

BRING ON 2016!!! :)

Heb jij zelf belangrijke stappen gezet in 2015? Of wil je graag je voornemen(s) voor 2016 delen? Deel het dan hieronder! Ik wens iedereen een jaar vol licht, lucht & liefde en hoop dat ieders dromen (en meer) mogen uitkomen!! En als het even niet zo lekker gaat… ik sta voor je klaar!

Liefs, Sandra

Ask yourself…

Deze spreuk heeft mij ooit doen beseffen dat ik helemaal op de verkeerde weg zat… Ik was werk gaan doen omdat dat nou eenmaal op het juiste moment voor handen was, maar het bracht me niet verder. Voor het moment was het even geschikt geweest, maar zeker niet voor de lange termijn. Mede dankzij deze spreuk ben ik na gaan denken over wat ik nou echt wilde en zo is uiteindelijk mijn Reiki praktijk ontstaan :)

Wat doe jij op dit moment? Brengt het je waar je naartoe wil? Of zou je liever iets anders doen?? Als je liever iets anders zou doen, bedenk dan hoe je vandaag vast een klein stapje in die richting zou kunnen nemen! Al is het alleen maar informatie ergens over opzoeken… Als je elk klein stapje laat opvolgen door de volgende, ben je voor je het weet al een heel eind op weg! Heel veel succes!!! :)